З году ў год

Нас пакута гартавала,
Гора сілы дадавала.
Нас паліла сонца ўдзень,
Халадзіў уночы цень,—
Мы надзеі не кідалі,
Мы ішлі, бо звалі далі.
Рагаталі буры-ветры,
Сустракалі процьмы-нетры,
Ваўкі вылі па лясах,
Вас пужалі ў пустырах.—
Мы ішлі, не зналі страху,
Каб не збіцца хоць са шляху.
Так ішлі мы без аглядкі,
Карчы рвалі пам апраткі,
Ногі рапіў да крыві
Камепь, кіпуты людзьмі.—
Мы прыйшлі, прыйшлі ў старонку
3 почнай цьмы ў ззянне слонка.

Size